Ang buod ng ebanghelyong tinanggap ni Pablo ay nauna sa 1 Corinto

Naipasa na sa kanya bago niya ipinasa sa iba

Sa kanyang liham para sa Corinto bandang AD 54–55, narating ni Pablo ang puntong nakataya ang lahat sa liham—kung muling bubuhayin ang mga patay—ngunit hindi siya nagsimula sa argumento. Nagsimula siya sa isang pormulang ipinapasa. Ipinaalala niya sa mga taga-Corinto ang mensaheng ipinahayag niya nang una siyang dumating, at malinaw niyang sinabi kung saan ito nagmula:

Ang pagpapasa at pagtanggap ay pares ng pandiwang ginagamit noon sa paglilipat ng tradisyon. Iyon din ang uri ng pananalitang ginagamit niya kapag ipinapasa ang mga salita tungkol sa hapunan ng Panginoon:

Ganito minamarkahan ng isang guro noong unang siglo ang materyal na nauna sa kanya. Sinasabi ni Pablo sa mga taga-Corinto, sa pinakasimpleng paraan, na hindi niya sariling likha ang ubod ng ebanghelyo niya. Tinanggap niya ito mula sa iba—at sapat itong kaaga upang ituring niya noong kalagitnaan ng dekada 50 na matagal nang saligan.

Mga saksi na may pangalan

Hindi nagtatapos sa ikatlong araw ang buod. Nagpapatuloy ito sa isang talaan, at iyon ang kapansin-pansing bahagi dahil buhay pa ang karamihan sa mga taong naroon nang sumulat si Pablo:

Idinagdag ni Pablo na buhay pa ang karamihan sa limang daan nang sumulat siya. Maaaring basahin ang pahayag bilang pag-iwang bukas ng posibilidad na siyasatin ito, bagaman walang itinalang pagsisiyasat ang liham. Dalawa sa mga saksi ang pinangalanan—si Pedro at si Santiago—at sinabi ni Pablo sa ibang liham na nakilala niya sila.

Labinlimang araw sa Jerusalem

Saan kaya nakuha ng dating mang-uusig ang ganitong buod? Nag-aalok ang sariling mga liham ni Pablo ng isang pagkakataon. Sa pagsulat sa mga taga-Galacia at taimtim na pagpapatunay sa sinasabi niya, inilalarawan niya ang unang pagpunta niya sa Jerusalem matapos ang Damasco, makalipas ang tatlong taon:

Sinabi ni Pablo na labinglimang araw siyang nanatili kay Pedro at nakipagkita rin kay Santiago, kapatid ng Panginoon. Hindi niya sinasabi kung ano ang pinag-usapan nila. Makabuluhan ang pagkakatugma nito sa mga pinangalanang saksi sa tinanggap na buod, ngunit hindi nito itinatakda kung kailan o saan natutuhan ni Pablo ang buod.

Ang pinatutunayan at ang muling binubuo

Sinabi ni Pablo na tinanggap niya ang buod at ipinasa niya ito; binabanggit dito si Pedro, ang Labindalawa, mahigit limang daang tao, at si Santiago. Hiwalay namang sinasabi ng Galacia na nanatili si Pablo nang labinlimang araw kay Pedro at nakipagkita kay Santiago tatlong taon matapos ang kanyang pagbabagong-buhay. Ang paglalagay sa pagtanggap ng buod sa pagbisitang iyon ay muling pagbuo, dahil hindi pinagdurugtong ng alinmang liham ang dalawang pangyayari. Pinagtatalunan pa rin ang eksaktong hangganan, edad, at pag-angking ito ang pinakaunang kredo ng mga Kristiyano.

Ang tiyak, nauna ang buod sa 1 Corinto. Noong kalagitnaan ng dekada 50, inihaharap ito ni Pablo bilang materyal na tinanggap niya at naipasa na sa mga taga-Corinto. Naiiba ito sa pahayag na unang binuo para sa liham, ngunit hindi na mababawi nang may katiyakan ang petsa at kalagayan ng pagkabuo nito.

Subukan mong sundan ito

Bahagi ng kuwento ang pagbisita sa Jerusalem: ipinakilala ni Bernabe si Pablo sa mga mananampalataya, at sinabi ni Pablo kalaunan na nanatili siya nang labinlimang araw kay Pedro at nakipagkita kay Santiago. Hindi sinasabi ng alinmang liham na tinanggap niya ang buod sa pagbisitang iyon. Nang maglaon, itinala ng 1 Corinto ang buod bilang materyal na sinabi niyang tinanggap at ipinasa niya, kaya nananatiling muling pagbuo ang posibleng ugnayan.