رومیان

موقعیت نگارش و بحث

پولس هنوز ایمانداران روم را نمی‌شناخت؛ این نامه گسترده‌ترین شرح انجیل اوست.

رومیان خطاب به ایمانداران شهری است که پولس هنوز به آن سفر نکرده بود. برخلاف نامه‌های او به جماعت‌هایی که خودش پایه‌گذاری کرده بود، این نامه انجیلش را به شبکه‌ای آمیخته از ایمانداران یهودی و غیریهودی معرفی می‌کند، درحالی‌که او برای مأموریت در اسپانیا در پی حمایت بود. ازاین‌رو گسترهٔ نامه هم شبانی است و هم بشارتی: پولس خواهان یگانگی در روم، دعا برای سفر خطرناک خود به اورشلیم و همکاری برای خدمت در نقاط غربی‌تر بود.

استدلال از وضعیت مشترک بشر آغاز می‌شود و از وفاداری خدا، ابراهیم، آدم و مسیح، تعمید، زندگی در روح، اسرائیل و زندگی دگرگون‌شدهٔ جماعت می‌گذرد. عبارت‌های مشهور پولس را نمی‌توان از این حرکت جدا کرد. رومیان ۸ بر کشمکش فصل ۷ بنا می‌شود و زندگی شکل‌گرفته از روح، رنج، امید و محبت جدایی‌ناپذیر خدا را نشان می‌دهد.

راهنما رومیان را کنار گاه‌شماری سفرها می‌گذارد، زیرا نام‌ها، برنامه‌ها، کشمکش‌ها و سلام‌های آن به شبکه‌ای زنده تعلق دارند. آیهٔ کلیدی، رومیان ۸:۱، در دل این حرکت گسترده‌تر خوانده می‌شود و به‌صورت شعاری جداافتاده عرضه نمی‌گردد.

گاه‌شماری و گواهی دست‌نوشته‌ای

رومیان ۹–۱۱ نمی‌گذارد نامه به روایتی تبدیل شود که در آن کلیسا صرفاً جای اسرائیل را می‌گیرد. پولس اندوهگین است، بر پایهٔ نوشته‌های مقدس استدلال می‌کند، به ایمانداران غیریهودی دربارهٔ غرور هشدار می‌دهد و تأکید می‌کند که بخشش‌ها و دعوت خدا بازگشت‌ناپذیرند. بنابراین راهنما روابط میان یهودیان و غیریهودیان را عنصری ساختاری در رومیان می‌داند، نه یادداشتی تاریخی و فرعی.

بستر احتمالی قرنتس از برنامهٔ سفر و نام‌های رومیان ۱۵–۱۶ برمی‌آید. فیبی با کنخریه، بندر شرقی قرنتس، مرتبط است؛ گایوس و اراستوس نیز با پیوندهای قرنتس سازگارند. پولس برنامه داشت پیش از سفر به روم، اعانه را به اورشلیم ببرد. این سرنخ‌ها تاریخی حدود سال‌های ۵۶ تا ۵۷ میلادی را تقویت می‌کنند، اما زمان دقیق همچنان بازسازی است، نه تاریخی درج‌شده در نامه.

گواه نمایش‌داده‌شده برای این نامه، پاپیروس ۴۶ (P46) است که حدود سال ۲۰۰ میلادی تاریخ‌گذاری شده و با کتابخانهٔ چستر بیتی در دوبلین ارتباط دارد. برگی از P46 بخش‌هایی از فیلیپیان و کولسیان را نیز حفظ کرده است. تصویر، بقای متن در این سنت دست‌نوشته‌ای را ثبت می‌کند؛ تاریخ یا مکان پیشنهادی برای نگارش را اثبات نمی‌کند.

نویسندگی و تاریخ‌گذاری

رومیان به‌طور گسترده نامه‌ای بی‌مناقشه از پولس دانسته می‌شود. پولس از خود نام می‌برد، شرایط سفر برنامه‌ریزی‌شده‌اش را مشخص می‌کند و از طریق شبکه‌ای سلام می‌فرستد که با نگارش در کنخریه یا نزدیکی آن، حدود سال‌های ۵۶ تا ۵۷ میلادی، سازگار است. ترتیوس در رومیان ۱۶:۲۲ خود را کسی معرفی می‌کند که نامهٔ املاءشده را به‌طور فیزیکی نوشت.