Filipos sa pitong sesyon
Maglaan ng kaunting oras sa bawat pagbasa, araw-araw man o linggu-linggo ang pagkikita ninyo. Basahin muna ang talata, gamitin ang paliwanag upang mapansin ang kalagayan nito, saka bumalik sa teksto dala ang tanong. Layunin nito ang maingat na pagbasa at mas malalim na buhay ng pananampalataya, habang may puwang para sa tapat na mga tanong.
Filipos 1:1–30 · Filipos 2:1–30 · Filipos 3:1 – Filipos 4:23
Ang ipinapakita nito
Sumusulat si Pablo bilang isang bilanggo sa isang komunidad na sumuporta sa kanyang gawain. Karaniwang iminumungkahi ang Roma bilang lugar ng pagsulat, ngunit pinag-uusapan din ang Efeso at Cesarea. Hindi pinangalanan ng sulat ang lungsod kung saan siya nabilanggo, kaya hindi kailangang malutas ang tanong na iyon bago maunawaan ang mensahe nito. Nagbibigay ang Mga Gawa 16 ng background sa ugnayan ni Pablo sa Filipos.
Filipos 1:1–30 · Filipos 2:1–30 · Filipos 3:1 – Filipos 4:23
Mga sesyon ng pag-aaral
011 · Pasasalamat at pakikibahagi
Filipos 1:1–11
Nagsisimula si Pablo sa pag-alala nang may pagmamahal sa komunidad ng mga taga-Filipos. Ang pakikibahagi nila ay hindi lamang magiliw na damdamin: ito ay pakikilahok sa mabuting balita sa paglipas ng panahon. Pinagdurugtong ng kanyang panalangin ang pag-ibig at lumalawak na pag-unawa at pagkilala sa nararapat—ang kakayahang makita kung ano ang mahalaga at pumili nang wasto.
Para pagnilayan Sino ang tumulong sa paglago ng iyong pananampalataya? Paano magiging mas mapanuri ang pag-ibig, sa halip na maging mas matindi lamang?
I-save kung saan ako huminto022 · Pag-asa sa gitna ng paghihirap
Filipos 1:12–30
Nililimitahan ng pagkabilanggo ang paggalaw ni Pablo, ngunit hindi nito napahinto ang kanyang patotoo. Tinitimbang niya ang buhay at kamatayan habang nananatiling nagmamalasakit sa paglago ng komunidad. Hindi ginagawang mabuti ng kanyang tapang ang pagdurusa. Ipinakikita nito kung paano hinuhubog ng kanyang pag-asa kay Cristo ang tugon niya sa mga kalagayang hindi niya pinili.
Para pagnilayan Ano ang inaasahan ni Pablo na mangyari sa kabila ng pagkakabilanggo niya? Ano ang magiging anyo ng pagtutulungan ng mga taga-Filipos?
I-save kung saan ako huminto033 · Ang huwaran ni Jesus
Filipos 2:1–11
Ang panawagan para sa pagkakaisa ay humahantong sa paglalahad ng sulat tungkol sa pagpapakumbaba at pagdakila kay Jesus. Dito, ang pagpapakumbaba ay aktibong pagmamalasakit sa iba, hindi pagtanggi sa kanilang halaga o sa sarili nating halaga. Inilalayo ni Pablo ang komunidad sa pagpapaligsahan at itinuturo ang kusang pagbibigay ng sarili na huwarang kinikilala nila kay Cristo.
Para pagnilayan Paano ipinapaliwanag ng paglalahad tungkol kay Jesus ang panawagan sa simula ng talata? Saan mo maaaring isagawa ang pagmamalasakit sa ibang tao?
I-save kung saan ako huminto044 · Pananampalatayang may mukha at pangalan
Filipos 2:12–30
Ang panawagan ni Pablo sa tapat na pamumuhay ay sinusundan ng pagpapakilala kina Timoteo at Epafrodito. Sa kanilang malasakit at paglilingkod, nagiging kongkreto ang panawagang ito. Malubha ang naging sakit ni Epafrodito. Sa pagpupuri niya rito, kinikilala ni Pablo ang paglilingkod na may malaking kapalit, at ipinahahayag din ang ginhawa at malasakit niya sa paggaling ni Epafrodito.
Para pagnilayan Anong mga katangian ang napapansin ni Pablo sa kanyang mga kamanggagawa? Kaninong tahimik na paglilingkod ang dapat kilalanin sa iyong komunidad?
I-save kung saan ako huminto055 · Ano ang karapat-dapat hangarin?
Filipos 3:1–21
Muling sinusuri ni Pablo ang katayuan at mga nagawa na dating pinagmumulan ng kanyang tiwala sa sarili. Naging mas mahalaga sa kanya ang pagkakilala kay Cristo. Inilalarawan niya ang buhay bilang patuloy na paghahangad na hindi pa tapos, na ang pag-asa ay nakatuon sa muling pagkabuhay. Inaanyayahan tayo ng bahaging ito sa katapatan nang hindi nagpapanggap na ganap na ang paglago sa pananampalataya.
Para pagnilayan Ano ang hindi na itinuturing ni Pablo na saligan niya? Paano nakatutulong sa pagtitiis at pagtitiyaga ang kanyang patuloy na paghahangad?
I-save kung saan ako huminto066 · Pagkakasundo at kapayapaan
Filipos 4:1–9
Binanggit ni Pablo ang hindi pagkakasundo nina Euodia at Sintique at humingi ng tulong sa isa pang tao para sa kanila. Ang kanyang pagtuturo tungkol sa panalangin, pag-iisip, at pagsasagawa ay dapat basahin kasabay ng praktikal na panawagang ito. Ang kapayapaan ay hindi utos na ipagsawalang-bahala ang pagkabalisa o iwasan ang kinakailangang tulong; bahagi ito ng buhay na magkakasamang nakatuon sa Diyos.
Para pagnilayan Paano nauugnay ang mga pananagutan ng komunidad sa paghihikayat na manalangin? Anong maliit na hakbang ang maaaring makatulong sa pagkakasundo?
I-save kung saan ako huminto077 · Pagiging kontento at pagkabukas-palad
Filipos 4:10–23
Sa huling pasasalamat, bumabalik si Pablo sa materyal na suporta ng mga taga-Filipos. Naranasan niya kapwa ang pangangailangan at kasaganaan. Ang pagtitiwala niya kay Cristo ay tungkol sa pagtitiis sa gitna ng pabagu-bagong kalagayang iyon, hindi pangako na magtatagumpay ang bawat ambisyon. Mahalaga ang kanilang kaloob dahil ipinapahayag nito ang patuloy na ugnayan.
Para pagnilayan Paano nagkakaugnay ang pagtanggap ng tulong, pagkatutong maging kontento, at bukal na pagbibigay? Ano ang dadalhin mo mula sa sulat na ito sa darating na linggo?
I-save kung saan ako huminto1. 1 · Pasasalamat at pakikibahagi
Filipos 1:1–11
Nagsisimula si Pablo sa pag-alala nang may pagmamahal sa komunidad ng mga taga-Filipos. Ang pakikibahagi nila ay hindi lamang magiliw na damdamin: ito ay pakikilahok sa mabuting balita sa paglipas ng panahon. Pinagdurugtong ng kanyang panalangin ang pag-ibig at lumalawak na pag-unawa at pagkilala sa nararapat—ang kakayahang makita kung ano ang mahalaga at pumili nang wasto.
Para pagnilayan Sino ang tumulong sa paglago ng iyong pananampalataya? Paano magiging mas mapanuri ang pag-ibig, sa halip na maging mas matindi lamang?
2. 2 · Pag-asa sa gitna ng paghihirap
Filipos 1:12–30
Nililimitahan ng pagkabilanggo ang paggalaw ni Pablo, ngunit hindi nito napahinto ang kanyang patotoo. Tinitimbang niya ang buhay at kamatayan habang nananatiling nagmamalasakit sa paglago ng komunidad. Hindi ginagawang mabuti ng kanyang tapang ang pagdurusa. Ipinakikita nito kung paano hinuhubog ng kanyang pag-asa kay Cristo ang tugon niya sa mga kalagayang hindi niya pinili.
Para pagnilayan Ano ang inaasahan ni Pablo na mangyari sa kabila ng pagkakabilanggo niya? Ano ang magiging anyo ng pagtutulungan ng mga taga-Filipos?
3. 3 · Ang huwaran ni Jesus
Filipos 2:1–11
Ang panawagan para sa pagkakaisa ay humahantong sa paglalahad ng sulat tungkol sa pagpapakumbaba at pagdakila kay Jesus. Dito, ang pagpapakumbaba ay aktibong pagmamalasakit sa iba, hindi pagtanggi sa kanilang halaga o sa sarili nating halaga. Inilalayo ni Pablo ang komunidad sa pagpapaligsahan at itinuturo ang kusang pagbibigay ng sarili na huwarang kinikilala nila kay Cristo.
Para pagnilayan Paano ipinapaliwanag ng paglalahad tungkol kay Jesus ang panawagan sa simula ng talata? Saan mo maaaring isagawa ang pagmamalasakit sa ibang tao?
4. 4 · Pananampalatayang may mukha at pangalan
Filipos 2:12–30
Ang panawagan ni Pablo sa tapat na pamumuhay ay sinusundan ng pagpapakilala kina Timoteo at Epafrodito. Sa kanilang malasakit at paglilingkod, nagiging kongkreto ang panawagang ito. Malubha ang naging sakit ni Epafrodito. Sa pagpupuri niya rito, kinikilala ni Pablo ang paglilingkod na may malaking kapalit, at ipinahahayag din ang ginhawa at malasakit niya sa paggaling ni Epafrodito.
Para pagnilayan Anong mga katangian ang napapansin ni Pablo sa kanyang mga kamanggagawa? Kaninong tahimik na paglilingkod ang dapat kilalanin sa iyong komunidad?
5. 5 · Ano ang karapat-dapat hangarin?
Filipos 3:1–21
Muling sinusuri ni Pablo ang katayuan at mga nagawa na dating pinagmumulan ng kanyang tiwala sa sarili. Naging mas mahalaga sa kanya ang pagkakilala kay Cristo. Inilalarawan niya ang buhay bilang patuloy na paghahangad na hindi pa tapos, na ang pag-asa ay nakatuon sa muling pagkabuhay. Inaanyayahan tayo ng bahaging ito sa katapatan nang hindi nagpapanggap na ganap na ang paglago sa pananampalataya.
Para pagnilayan Ano ang hindi na itinuturing ni Pablo na saligan niya? Paano nakatutulong sa pagtitiis at pagtitiyaga ang kanyang patuloy na paghahangad?
6. 6 · Pagkakasundo at kapayapaan
Filipos 4:1–9
Binanggit ni Pablo ang hindi pagkakasundo nina Euodia at Sintique at humingi ng tulong sa isa pang tao para sa kanila. Ang kanyang pagtuturo tungkol sa panalangin, pag-iisip, at pagsasagawa ay dapat basahin kasabay ng praktikal na panawagang ito. Ang kapayapaan ay hindi utos na ipagsawalang-bahala ang pagkabalisa o iwasan ang kinakailangang tulong; bahagi ito ng buhay na magkakasamang nakatuon sa Diyos.
Para pagnilayan Paano nauugnay ang mga pananagutan ng komunidad sa paghihikayat na manalangin? Anong maliit na hakbang ang maaaring makatulong sa pagkakasundo?
7. 7 · Pagiging kontento at pagkabukas-palad
Filipos 4:10–23
Sa huling pasasalamat, bumabalik si Pablo sa materyal na suporta ng mga taga-Filipos. Naranasan niya kapwa ang pangangailangan at kasaganaan. Ang pagtitiwala niya kay Cristo ay tungkol sa pagtitiis sa gitna ng pabagu-bagong kalagayang iyon, hindi pangako na magtatagumpay ang bawat ambisyon. Mahalaga ang kanilang kaloob dahil ipinapahayag nito ang patuloy na ugnayan.
Para pagnilayan Paano nagkakaugnay ang pagtanggap ng tulong, pagkatutong maging kontento, at bukal na pagbibigay? Ano ang dadalhin mo mula sa sulat na ito sa darating na linggo?
Mga sanggunian
Filipos 1:1–30 · Filipos 2:1–30 · Filipos 3:1 – Filipos 4:23
Kilalanin si Cristo sa pamamagitan ng Kasulatan, kasaysayan, at masusing pag-aaral.
Pumasok sa kuwento